Ik heb het moeilijk vandaag

0
3695
moeilijk

Een vroege dienst op een dementerende afdeling.  

Ik klopte zacht op jouw openstaande deur.

“Goedemorgen mevrouw, goed geslapen?”

“Lieveke toch, ik heb het moeilijk vandaag, dat ben je van mij niet gewend”.

“Nee mevrouw, dat ben ik niet gewend”. Al waren het juist dezelfde woorden van gisteren en de dag ervoor.  Maar dat zijn herinneringen die jij zo bent vergeten. Om dit alles niet moeilijker te maken dan het al is, zeg ik hetzelfde als gisteren en de dag ervoor: “Nee mevrouw dat ben ik niet gewend van u”

“Ik weet het lieveke, sorry hoor, ik kan daar ook niets aan doen”.

Tranen rollen over jouw wangen

“Mevrouw, daar hoeft u geen sorry voor te zeggen. Wat maakt u zo verdrietig?”

“Och lieveke toch, kijk eens rond.. Het is deze kamer: een bed, een, tafel en een kast. Ik wilde dit  niet, maar ja, ze steken mij hier weg en ik wil hier niet zijn.”

“Hoe was het dan vroeger, mevrouw? Wilt u daarover praten?”

“Ik heb een huis, een groot huis”.

“Met een tuin, mevrouw?”

“Zeker. En daar stond een volière voor onze parkieten.”

“Had u dan huisdieren? Welke dan?”

“Lieveke, wij hadden poezen en een hond. Eerst mochten de parkieten binnen blijven, maar we hebben ze verhuisd naar buiten. Ik heb echt een groot huis maar sinds ze hier mij gestoken hebben ben ik nooit meer teruggegaan. Wel naar het kerkhof waar mijn man ligt, ik mis hem zo. Mijn huis, dat heb ik niet meer gezien”

….

“Gaat het al wat, mevrouw?”

“Ja, maar lieveke toch, ik heb het moeilijk vandaag, dat ben je van mij niet gewend.”

Geschreven door: An De Bock

DELEN

LAAT EEN REACTIE ACHTER