Zij-instromers in de zorg (2) An was kapster en is nu zorgkundige

0
2606

Nu er grote personeelstekorten zijn in de zorg, zijn zij-instromers meer dan welkom. In deze serie volgen we deze groep nieuwkomers, bij wie de liefde voor de zorg pas later is gegroeid. Hoe hebben zij hun keuze voor de zorg gemaakt? En hoe vinden ze het om in de zorg te werken? In deel 2 het verhaal van An de Bock uit België. Ze werkte eerst als kapster, maar sinds 2016 als zorgkundige.

Wat voor werk doet u nu en voor hoe lang?

“In 2016 ben ik begonnen als zorgkundige bij mijn huidige werkgever.”

U heeft niet altijd in de zorg gewerkt; wat voor beroep had u hiervoor?

“In 1993 ben ik begonnen als kapster. Het was een hobby waar ik mijn beroep van maakte. Door een allergie ben ik met dit beroep gestopt. Als ik er nu zo op terugkijk lagen mijn keuzes in mijn beroepen altijd in datgene ik graag wou doen.”

Hoe bent u erbij gekomen om in de zorg te gaan werken?

“De manier hoe mijn moeder omringd en verzorgd is, voordat ze overleed, vond ik heel mooi. Het deed me beseffen dat ik er ook voor een ander wilde zijn als het nodig was. Toen heb ik voor de zorgsector gekozen. Het heeft jaren geduurd voordat ik daar klaar voor was. Mijn rugzak was te groot, mede door het verlies van mijn moeder, en daarnaast door mijn adoptie.

Meerdere keren heb ik getwijfeld over wat ik juist in de zorg zou willen betekenen. Een verpleegkundige of een verzorgende in de thuiszorg? Uiteindelijk is het zorgkundige geworden.”

Waaruit bestaan uw werkzaamheden?

“Ik ondersteun de verpleegkundige in allerlei handelingen, zoals medicatie uitdelen en er op toezien dat deze ook ingenomen worden. Ik begeleid onze bewoners in tal van zaken: van het wassen tot het voeden. Ook het afleggen van een dierbare behoort hierbij. Ik luister naar de vele verhalen en ondersteun familieleden. Daarnaast begeleid ik bewoners met een psychisch ziektebeeld of dementie, maar ik ben er ook gewoon voor alle bewoners binnen onze voorziening.”

Heeft u zich om laten scholen? Welke opleiding heeft u gedaan?

“Mijn tweeënhalfjarige opleiding als zorgkundige heb ik in het volwassenenonderwijs op de Encora gedaan. Op 38 jarige leeftijd startte ik met volle moed aan deze opleiding.”

Hoe beviel het om u op latere leeftijd om te laten scholen?

“Naar school gaan vond ik een geweldige ervaring. Ik had fijne klasgenoten en een super team aan leerkrachten. Helaas was het combineren van een gezin met drie kinderen, school, stages en werk soms wel een opgave. Ondertussen veranderde ik ook van werk, met als reden dat dit makkelijker kon aansluiten bij mijn opleiding. Ik werkte van maandag tot vrijdag van 18.00 uur tot 22.00 uur in een ziekenhuis. Ik stond in voor de schoonmaak van de burelen. Van vrijdag tot zondag werkte ik van 11.00 uur tot 15.00 uur als logistiek assistente. Daarnaast had ik ook nog mijn stage en op maandag mijn lessen. Mede dankzij mijn vriend en familieleden, die een fantastische hulp waren, lukte dit allemaal.”

Wat is het grootste verschil met het werk dat u toen deed en het werk wat u nu doet?

“Vooral de handelingen zijn anders. Daarnaast sta ik nu nog dichterbij de mensen. Ik merk dat er heel veel mensen zijn die gehoord willen worden.”

Wat vindt u van uw werk?

“Ik doe mijn werk heel graag. Het is zo ontzettend fijn als je er voor een ander kunt zijn. Ik haal er heel veel plezier uit om mensen dat fijne gevoel te geven. Door er gewoon te zijn voor iemand en het hem of haar toch zo aangenaam mogelijk proberen te maken, dát is waar ik het voor doe.”

Zijn er ook nadelen?

“Door het dichtbij staan merk ik wel dat het soms moeilijk is om de knop om te draaien en ja ik neem het wel eens mee naar huis. Meermaals heb ik het advies gekregen om alles op het werk te laten, zodat het voor mezelf gezond blijft. Maar dat proces mot ik nog leren en daar ben ik nog niet. De typische werkdruk, die wij ook in België kennen, is een moeilijk onderwerp. Ik kan dat moeilijk begrijpen, want dit gaat tenslotte niet alleen over onszelf. Het gaat ook over onze bewoners onze patiënten.”

Merkt u ook voordelen van het feit dat u op latere leeftijd in de zorg bent gaan werken? Zo ja, welke?

“Ik denk dat mijn levenservaring een voordeel is. Je ziet sommige zaken vanuit verschillende standpunten en begrijpt het beter. Ik heb er ook goed over nagedacht om de opleiding te volgen.”

Zou u ooit weer terug willen keren naar uw oude beroep? Waarom wel of niet?

“Mijn huidig beroep doe ik te graag om het zomaar op te geven. Mijn huidige situatie kan wel een groeiproces zijn of een aanloop naar iets anders binnen de zorg… of niet.”

Geschreven door Hendriëlle

DELEN

LAAT EEN REACTIE ACHTER