De moslim en de jood

0
1696

De moslim woont al jaren op onze afdeling; de jood slechts enkele weken en het leek ons een gewaagde combinatie. De eerste paar dagen ging er ook wel eens iets mis tussen die twee, maar met hun geloof had dat niet te maken.

Eergisteren zat de jood tussen de middag op het balkon te eten. Dit leek de moslim ook een goed idee te vinden want hij reed met zijn rolstoel het balkon op: “Hé Taliban, ga eens opzij”. Ja, echt dat zei de moslim tegen de jood, die in de lach schoot en hem op zijn schouder sloeg.

Met ingehouden adem volgden wij het tafereel en zagen dat de moslim de jood ook op de schouder sloeg waarna ze beiden aan hun maaltijd begonnen.

Gisteren in de namiddag besloot de jood weer op het balkon te eten. Voor de andere bewoners was  in de huiskamer gedekt. De moslim pakte zijn kom soep en reed daarmee in zijn rolstoel het balkon op om daar verder te eten. Ik vroeg hem of hij daar ook zijn brood wilde.

Met zijn placemat, bord en bestek liep ik het balkon op en zei tegen hem: “Wel gewaagd hè, zo bij de Taliban.” De jood keek op en zei, terwijl hij met zijn wijsvinger zwaaide: “Ho ho, ik ben de Hamas hè.”

Volgens mij is hier toch sprake van enige verwarring. Tja, het zijn niet voor niets mensen met Niet Aangeboren Hersenletsel.

Geschreven door: Wilma Phillipson

LAAT EEN REACTIE ACHTER