Sjenieka (37) maakte een carrièreswitch naar de zorg “Acuut zegde ik mijn baan op en schreef me in voor HBO-V”

1
2486

Toen Sjenieka Wink (37) met de zorg in aanraking kwam, zegde ze meteen haar baan op in de facilitaire dienstverlening. Ze kan zo’n carrièreswitch iedereen aanbevelen. “Een derde deel van je leven breng je door op je werk, dan is het wel degelijk de moeite waard om iets te kiezen waar je warm voor loopt.”

Sjenieka Wink werkt als gespecialiseerd verpleegkundige op de hartbewaking en eerste harthulp van het St. Antonius Ziekenhuis in Nieuwegein. `Ik ben nu 37 en heb op mijn 26e de switch gemaakt naar de zorg en ben HBO-V gaan studeren. Ik was 31 toen ik klaar was, toen ben ik als verpleegkundige op de cardiologie-afdeling in het Diakonessenhuis gaan werken.” Ze heeft zich vervolgens in het St. Antonius Ziekenhuis gespecialiseerd door intern de CC-opleiding te doen. ‘Ik ben net gediplomeerd, twee maanden geleden.’

Facilitair management

Dat ze nu als CCU-verpleegkundige werkt, had ze vroeger niet gedacht. Ze heeft namelijk een studie gedaan in een heel andere richting: de HBO-opleiding facilitair management. “Daarna ben ik gaan werken voor een detacheringsbedrijf, dat ondersteuning biedt aan bedrijven op het gebied van administratie en financiering.” Haar droombaan was het niet. “Het was meer van: even werken en geld verdienen, en dan iets zoeken wat ik echt leuk vind.” Dat gebeurde bij toeval, toen ze werd gedetacheerd in het VUMC in Amsterdam. Daar, in dat grote ziekenhuis, kwam ze voor het eerst in aanraking met mensen in de zorg. “In de pauzes zag ik iedereen in het wit rondlopen. Ik had uitzicht op de traumahelikopter. Ik dacht: deze mensen doen het echte werk, ze zorgen voor de mensen die hulp nodig hebben, terwijl ik zelf meer ondersteunend was aan dat proces. Ik heb een idealistische inslag en was al op de middelbare school bezig met ontwikkelingsorganisaties. Ik dacht: als ik zoiets zou doen, zou ik alsnog direct iets voor de mensen kunnen betekenen.”

Baan opgezegd

“Acuut schreef ik mij in voor HBO-V en heb mijn baan opgezegd”, vertelt ze. “Ik dacht: ik ga gewoon een ziekenhuis in de buurt vragen of ik wat kan doen. Ik heb wel mazzel gehad: door een buurvrouw ben ik in het Diakonessenziekenhuis terecht gekomen.” Ze deed de opleiding in deeltijd. Een dag in de week ging ze naar school, de rest van de dagen werkte ze in de zorg. “Ik mocht op de longfunctie en op verschillende poliklinieken werken. Ik heb ook bij Sherpa (een organisatie die mensen met een verstandelijke- en lichamelijke beperking ondersteunt) op verschillende woongroepen gewerkt, als flexer. Ik dacht: ik ga heel veel ervaring opdoen, zodat ik goed beslagen ten eis kom. Ik denk dat ik door die ervaring die ik aan het opdoen was en met het enthousiasme dat ik probeerde te uiten, mensen mij de kans gaven.”

Van facilitaire dienstverlening naar de zorg, het is een hele verandering, geeft ze toe. “De opleiding Facilitair Management deed ik met het idee om ooit projecten in ontwikkelingslanden te doen. Maar als je wat voor mensen wilt doen, moet je een directer pad kiezen. Toen kwam ik dus als gedetacheerde in het ziekenhuis.” En wat als dat nu niet gebeurd was? “Ik denk dat ik niet was blijven doen wat ik toen deed. Dat financiële en economische, dat management gedoe en hele dagen op kantoor zitten, dat past niet bij mij. Ik wil zaken doen die er toe doen. Het was niet voor niets dat ik mij ging verdiepen in wat er in het ziekenhuis gebeurt. Ik dacht: het is tijd om iets te doen waar ik meer warm voor ga lopen. Bovendien kende ik ook geen mensen uit de omgeving die in het ziekenhuis werkten, dus ik heb nergens het idee opgedaan. Ik zou wel iets maatschappelijks zijn gaan doen, niet bij een winstgevend of commercieel bedrijf. Het mooie is dat er in de zorg veel mensen nodig zijn, dat was ook mijn geluk.”

In het diepe

Zijn haar verwachtingen uitgekomen? “Toen ik mij aanmeldde voor de opleiding, had ik werkelijk geen idee. Ik dacht wel: interessant, dat wil ik ook gaan doen, maar had geen idee in wat voor vorm. Verpleegkunde is vrij breed, je kunt in allerlei sectoren aan het werk. Toen ik naar een open dag ging en daar allemaal interessante boeken zag, werd ik er helemaal blij van. Maar je komt er pas achter wat het is als je erin gaat werken.” Achteraf kijkt ze positief terug op haar beslissing om het roer om te gooien. “Je gooit jezelf wel in het diepe als je je baan opzegt, maar ik heb geen moment spijt gehad. Wie weet kan ik heb ooit combineren met de financiële en organisatorische kennis die ik heb opgedaan. Ik heb wel eens geroepen: misschien ga ik ooit een hospice opzetten.”

Spijt dat ze niet eerder de opleiding heeft gedaan, heeft ze niet. “Je moet er maar net aan toe zijn om op je achttiende in de zorg te gaan werken. Als je dan al in aanraking komt met de dood, moet je daar maar mee om kunnen gaan. Ik denk dat het soms niet zo slecht is om eerst wat anders te doen, een beetje volwassen te worden. Voor mezelf denk ik dat het goed is geweest. Achteraf was het wel druk: ik ging een dag in de week naar school, moest daarnaast stage lopen en had drie dagen over om te kunnen werken om de kosten te drukken. En je baan, en je stage, en school. Maar ik had het ervoor over, ik wist dat ik het wilde doen.”

Er was veel uitval in de opleiding: een stuk of veertig mensen begonnen, vijf bleven er over. “Er wordt veel van je gevraagd en er waren ook moeders met kinderen bij. Die hadden nog meer verplichtingen. Het was vrij pittig, maar ik heb ook veel plezier gehad. Ik was blij dat ik iets gevonden had waar ik mijn energie aan kwijt wilde. Dan is het minder zwaar. Ik kan het iedereen aanraden. Als je iets verzint wat je leuker lijkt, moet je dat gewoon doen. Een derde deel van je leven breng je door op je werk, dan is het wel degelijk de moeite waard om iets te kiezen waar je warm voor loopt” vindt Sjenieka. “Steek eens vier jaar in een studie, daarna kun je twintig jaar doen wat je leuk vindt. Ik ben er heel blij mee. Het werk wat ik doe is best zwaar, ik kom acute situaties tegen waarin mensen direct complexe zorg nodig hebben. Dat brengt stress met zich mee. Er zijn overal tekorten, die druk voel ik ook wel. Maar omdat ik het leuk vind wat ik doe, kan ik het ook beter dragen.”

1 REACTIE

  1. Leuk verhaal komt mij bekend voor.
    Ik heb ook acuut carrière switch gemaakt. Ik ben nu 27 en ik studeer fulltime verpleegkundige MBO! Dus het duurt nog even voordat ik klaar ben. Maar tot nu toe is het de juiste keuze geweest.

LAAT EEN REACTIE ACHTER