Eigenwijs

1
1729

Ze moest al om 7:45 uur klaarzitten in de hal, want om 8:00 uur had ze een afspraak in het ziekenhuis. Niets ernstigs hoor, gewoon een controlebezoekje. Maar ja, ze is nooit zo van het vroege wakker worden.

Met een verhaal over de huifkartocht, die we binnenkort gaan maken met mijn hele familie, had ik haar geholpen met wassen en aankleden. Afgeleid als ze hier door was zat ze, voordat ze het wist, in haar stoel. Ze trok zo’n blik alsof ze wilde zeggen: “Hoe is dit me nu toch overkomen?”

Later die ochtend vroeg ik haar of alles goed was in het ziekenhuis. Met een heel bedenkelijk gezicht zei ze: “Nee”. En na enige aarzeling kwam er achteraan: “Ik heb een gat in mijn broek en dat kan niet meer gemaakt worden”.

Ik hield mijn gezicht in de plooi en beaamde haar gevoel dat dit niet fijn was. Na de middagmaaltijd bracht ik haar naar haar kamer. Ik pakte het urinaal om haar catheterzak te legen. Terwijl ik daarmee bezig was zag ik dat er een naadje los zat aan de pijp van haar broek.

Geschreven door: Wilma Phillipson

1 REACTIE

LAAT EEN REACTIE ACHTER