Artsen mogen euthanasie verlenen bij dementie

0
14892

Euthanasie verlenen aan wilsonbekwame mensen. Het mag toch, als artsen het zorgvuldig aanpakken. En daarbij mag ook een slaapmiddel worden gebruikt, dat oordeelt de Regionale Toetsingscommissies Euthanasie meldt de NOS.

Trouw schrijft over een zaak die de Regionale Toetsingscommissies Euthanasie eerder dit jaar behandelde. Een huisarts verleende euthanasie aan een vrouw van in de zestig met Alzheimer door een slaapmiddel toe te dienen. De vrouw woonde in een verpleeghuis en was niet meer in staat om te communiceren. De euthanasie vond plaats op basis van de wilsverklaring van de vrouw. Ze had de verklaring regelmatig geactualiseerd en ook mondeling bekrachtigd, zolang dat kon. Hoewel ze nooit eenduidig had aangegeven dat het tijd was voor euthanasie, was het voor haar familie en arts duidelijk dat ze ondraaglijk leed. De vrouw was continu angstig, onrustig en verdrietig en herkende niemand meer.

Afgelopen juli werd een verpleeghuisarts nog berispt voor het uitvoeren van euthanasie bij een 74-jarige vrouw. De vrouw had een euthanasieverklaring, waarin stond dat ze het moment van haar dood zelf wilde bepalen. Maar ze kreeg later, toen ze steeds verwarder werd, bedenkingen bij die verklaring.

Een arts voerde in 2016 de euthanasie uit, zonder dat de vrouw daarvan op de hoogte was. Zij kreeg een slaapmiddel in haar koffie, maar werd wakker en kwam overeind toen de arts haar het dodelijke middel toediende. De commissie oordeelde dat deze arts onzorgvuldig had gehandeld en niet had mogen overgaan tot euthanasie, omdat de verklaring van de vrouw onduidelijk en tegenstrijdig was. Op dit moment loopt een strafrechtelijk onderzoek naar de arts.

Jacob Kohnstamm, voorzitter van de regionale toetsingscommissies, zegt in Trouw dat de zaken totaal verschillend zijn. In de nieuwe zaak gaat het volgens de voorzitter om een heldere wilsverklaring en heeft de huisarts elke stap onwaarschijnlijk zorgvuldig gewikt en gewogen.

Hoewel euthanasie bij dementie al langer is toegestaan volgens de euthanasiewet, gebeurt het bijna nooit, ondanks wilsverklaringen. Het is voor een arts lastig te bepalen of er sprake is van ondraaglijk en uitzichtloos lijden. Het komt ook voor dat een patiënt zich de inhoud van de wilsverklaring niet meer kan herinneren of geen euthanasie meer wil.

DELEN

LAAT EEN REACTIE ACHTER