Kijk op sterven

0
592

‘Ik mis hem zo ontzettend zuster!’

Mevrouw de Jong is een vrij vitale dame van achterin de zeventig. Zij ligt een paar dagen bij ons opgenomen omdat het thuis even niet gaat nadat ze een kleine ingreep onderging. Ze kijkt me met tranen in de ogen aan. Gelukkig heb ik wat tijd om naar haar te luisteren.

‘Mijn man Wim was altijd gezond en nadat hij te horen kreeg dat hij ernstig ziek was, is hij binnen drie maanden overleden.’ De schrik staat nog op haar gezicht te lezen. Hoewel haar echtgenoot de tachtig al gepasseerd was heeft ze nooit bedacht dat sterven zo dichtbij kon zijn. Binnen een paar maanden was het gebeurd.

‘Misschien vindt u mij zweverig, maar ik voel mijn echtgenoot soms in mijn buurt. Dan gaat het lampje op een van de apparaten thuis knipperen als ik er langsloop. Dat is Wim die me dan gedag zegt. Ik praat ook tegen hem en dan voel ik hem achter mij staan. Dan vraag ik of hij de rits van mijn jurk dicht wil doen, maar dan besef ik ineens dat hij er niet meer is en moet ik heel hard huilen. Mijn man en ik hebben de laatste weken zo fijn alles kunnen regelen en bespreken. Maar ik had nooit gedacht dat ik in zo’n zwart gat zou vallen. Ik laat het niet merken aan mijn familie hoor. Die hebben het al zwaar genoeg. Ik ga gewoon door met leven, maar eigenlijk heb ik daar niet zoveel zin meer in’.

Ik was achttien en nog geen half jaar bezig met mijn opleiding tot verpleegkundige, toen een patiënt overleed in mijn nachtdienst. Bang was ik niet, eerder gefascineerd. Ik zag de man die ik enkel kende met een pijn vertrokken gezicht, met een mooi zacht gelaat in zijn bed liggen. Vanaf die tijd ben ik anders tegen het einde van het leven aan gaan kijken.

Op een bijscholing over sterven, leer ik dat er verschillende leefstijlen zijn om tegen sterven aan te kijken. Omdat ik open over sterven praat, mijn laatste wensen op papier heb gezet en precies weet tot hoever ik behandeld wil worden, deel ik mezelf in bij de pro-actieven. Ik vind mezelf goed voorbereid.

Mensen als mevrouw de Jong leren mij echter dat je je op het eigen sterven kunt voorbereiden, maar nooit op het sterven van een naaste.

Geschreven door:

Paula Groenendijk

LAAT EEN REACTIE ACHTER