Fladder, fladder, vlinder fladder.

0
480

Ik zit buiten in het zonnetje met een dame.

De dame is een vrouw die haar hele leven gezwoegd heeft om haar hoofd boven water te houden. De dame had 8 kinderen en woonde op een schip samen met haar man. Wanneer de kinderen groot genoeg waren vertrokken ze naar het internaat op het vaste land. De dame was de hele dag aan het werk van de vroege ochtend tot de late avond. De dame woont nu in een kleine setting voor mensen met Dementie. Ze is al verder gevorderd in haar Dementie en is de hele dag onrustig. Veel lopen, praten in zichzelf en spullen meenemen van andere bewoners. Deze worden soms boos op de dame wat weer een reactie geeft vanuit haar kant door te schreeuwen of om zich heen te slaan.

Ik besluit om even met de dame buiten te zitten om de dame wat minder prikkels te laten ervaren. De dame blijft ook buiten onrustig totdat er een vlinder op haar arm komt zitten. De dame zit doodstil en kijkt vertederend naar de vlinder. Regelmatig mompelt de vrouw: Fladder, fladder vlinder fladder. Het is mooi om te zien hoe de vlinder de dame tot rust brengt. Naar een tijdje vliegt de vlinder weg maar de dame blijft in een ontspannen stemming.

De volgende ochtend lees ik in de rapportage dat de dame de avond redelijk rustig had doorgebracht maar dat de nacht onrustig was verlopen en de dame regelmatig wakker was en lawaai had door te schreeuwen of uit bed kwam. Ik bedenk mij dat het jammer is dat die vlinder er die nacht niet was voor de dame. Ik had namelijk zelf ervaren wat de vlinder deed met de onrust van de dame.

Een paar dagen later loop ik in een winkel met de A waar iedereen weleens wat heeft gekocht. Ik ben een beetje aan het rondsnuffelen en ineens valt mijn oog op magneten met vlinders erop, die ook nog verschillende kleuren licht afgeven d.m.v. kleine lampjes. Ik moet direct aan de dame denken. Ik trek de stoute schoenen aan en koop 8 vlinder magneten. Die avond heb ik een avonddienst en kan bijna niet wachten totdat de dame naar bed gaat. Wanneer het eindelijk zover is begeleidt ik de dame en verleen de zorg voor het naar bed gaan. De dame is onrustig wanneer ik haar in bed leg en de dekens over haar heen sla. Ik haal de vlinders uit mijn zak en doe ze in het schemer 1 voor 1 aan en klik ze vast op het ijzer van haar hoofd en voeteneind. Bij de vierde hoor ik zachtjes: Fladder, fladder vlinder fladder. Mijn hart maakt een sprongetje. Wanneer ik ze alle 8 heb aangedaan en heb vast geklikt blijf ik nog bij de dame om te zien wat de vlinders doen voor de gemoedsrust van de dame.

Ik zie dat ze tevreden naar de verschillende vlinders en kleurtjes kijkt.

Ik verlaat in alle rust haar kamer.

De twee uur daarop blijft het rustig op de kamer van de dame. Ik leg de nachtdienst uit wat ik gedaan heb op de kamer van de dame en dat ze de afgelopen 2 uur niet uit haar bed is geweest en niet onrustig was. De nachtdienst houdt de dame in de gaten tijdens de nacht en rapporteerde de volgende ochtend: De dame is sinds lange tijd niet onrustig geweest. Ze zijn 2 x bij de dame geweest voor toiletgang en bij het terug brengen in bed ging de dame rustig liggen. De dame had een rustige uitdrukking en keek naar de vlinders met de verschillende kleuren.

Dit maakt ons werk zo mooi en dankbaar. Door toeval iets ontdekken en gebruiken wat voor de dame rust geeft.  Haar dementie geeft de dame regelmatig een onveilig gevoel en haar leven ziet er steeds weer anders uit elk moment van de dag in haar bestaan. De vlinder geeft haar de veiligheid, geborgenheid en rust die de dame nodig heeft en zoekt.

Geschreven door Desiré

LAAT EEN REACTIE ACHTER