Kippenvel en tranen

0
363

Er kwam een heuse “diva” bij ons zingen vandaag. Soms een beetje schoorvoetend werd er meegezongen of stiekem eerst de andere kant op gekeken want, wat doet zo’n opgedirkte dame bij ons op de huiskamer? Ze zong prachtige opera liederen. Christelijk repertoire en ook kerstliederen kwamen voorbij.

Iedereen kwam wat los en grote glimlachen kwamen tevoorschijn. Er werd zelfs nog een dansje gemaakt ook. Daarna ging de diva nog even bij een van onze bewoners langs die op bed ligt.

Ik loop haar kamer binnen om te kijken of ze wakker is. Ze oogt vermoeid en is ver weg. Ik raak haar even aan en ze kijkt op. Ik zeg haar dat ik iemand bij mij heb die voor haar komt zingen. En terwijl ik de woorden zingen uitspreek breekt daar een grote glimlach door.

De diva komt binnen en ze begint te zingen. Een moe ogende dame bekijkt haar met opeens grote ogen aan en haar gezicht begint te ontspannen. Wij als toehoorders krijgen er kippenvel van bij dit mooie moment. Het lied “Droomland” wordt ingezet en hoe vermoeid ze ook is ze blijft de diva aankijken met grote blijde ogen en zo af en toe doet ze een poging om een woordje mee te zingen. Ik kijk opzij naar mijn collega en ik zie dat ze ontroerd is. Bij mij precies hetzelfde.

Daar staan we dan, als twee volwassen mensen met tranen in onze ogen. Ze zingt de laatste noten van haar lied en zegt haar dat het zingen afgelopen is. “Nog meer” is het antwoord van mijn bewoner daar op en het werkt, een toegift volgt. Het blijft een prachtig gezicht. Een mooie diva aan het bed van een zeer vermoeide bewoner en wat heeft ze er intens van genoten.

De diva verdwijnt en mijn bewoner sluit haar ogen… op naar droomland…

Geschreven door Jacquelien

LAAT EEN REACTIE ACHTER