Ontbijtje op bed

0
352

Op een ochtend sta ik voor de deur van het appartement van een dame in een WZC. Ik ben niet echt een ochtendmens en gaap nog even uitgebreid voordat ik aanklop en zachtjes de deur open. Ik loop naar de slaapkamer en word al mopperend toegeroepen door een dame dat ze echt niet uit bed komt. “Veel te vroeg”, zegt de dame. “Ik kan mij er iets bij voorstellen”, zeg ik de dame. Het is zo fijn in je warme bedje wanneer het buiten nog donker is en regent. De dame blijft mij zeggen dat ze niet uit bed komt, haar stem wordt steeds luider en bozer. Ik vraag de dame of ze een ontbijtje op bed wil met een kopje thee. De dame kijkt mij aan met blije oogjes. In de keuken ben ik in de weer met thee en het smeren van een boterhammetje. Even later zet ik dit op het tafeltje naast haar bed en doe nog even zachtjes de radio aan op noord. De dame kan dan het regionale nieuws horen terwijl ze het ontbijtje nuttigt. Ik zeg de dame dat ik eerst even naar iemand anders ga en wanneer zij het ontbijt op heeft ik weer bij haar kom. Ik loop het appartement uit en help eerst 2 andere cliënten. Na ongeveer 3 kwartier kom ik terug bij de dame. Ze lacht me toe en zegt: “Dit was het lekkerste ontbijt in jaren”. Ik antwoord de dame dat het niks bijzonders was, 2 boterhammetjes met jam en een kopje thee. “Toch smaakte het heerlijk”, zegt de dame. Ik vraag de dame of ze nu uit bed zou willen. “Tuurlijk”, zegt ze en ze komt met gemak uit bed en loopt naar de badkamer.

Het volgende half uur ondersteun ik de dame bij het douchen en aankleden. Wanneer dit klaar is nog even de haren, bril poetsen en een lekker geurtje op. “Wat een verwennerij”, roept de dame. Ik zeg de dame dat ik ook altijd een lekker geurtje opdoe na het douchen. We keuvelen nog wat en ondertussen breng ik de dame naar de huiskamer waar ze de ochtend verblijft. Een collega zegt de dame dat ze er blij en stralend uitzien. De dame reageert met: “Ja, ik ben vandaag zo verwend met een ontbijtje op bed. Deze lieve zuster heeft het klaargemaakt.” Ik laat de dame in de huiskamer achter en ga verder met andere cliënten uit bed halen. Zo rond 10.30 uur drink ik een kopje koffie mee in de huiskamer. De dame komt naar mij toe en vraagt wanneer ik weer kom. Ik zeg de dame dat ik het weekend weer kom werken. De dame vraagt mij of ik haar weer uit bed wil halen. Ik zeg de dame dat dit een goed idee is en ik haar dan weer een ontbijtje breng op bed. Ik krijg een warme omhelzing van de dame.

“Nou, hier doe ik het voor” zeg ik de dame. Tijdens de overdracht vraagt de collega of er nog problemen waren met het opstaan van de dame op kamer 2.27. “Nou nee”, antwoord ik. “Nee?”, vraag mijn collega. “Deze dame kan lastig zijn met opstaan en moppert dan veel.” Ik leg mijn collega uit wat ik die ochtend gedaan heb. “Nou ja”, zegt ze, “nu verwacht ze iedere ochtend een ontbijtje op bed.” Ik geef de collega terug wat fijner is voor de dame en de collega’s. Iedere ochtend de strijd aangaan met de dame of rustig de ochtend beginnen met een ontbijtje op bed. Qua tijd scheelt het niks. Het ontbijtje klaarmaken kost misschien wel minder tijd dan iedere ochtend de strijd aangaan voordat je de dame uit bed hebt gekregen.

Ik laat de collega achter met iets waar ze over na kan denken. Het weekend haal ik de dame beide ochtenden uit bed. Eerst een ontbijtje en op de zondag een gekookt eitje erbij geserveerd. De dame geeft aan dat ze dit een heerlijk begin van de dag vindt. In de middag, bij de overdracht, zie ik een aantal collega’s mij wat bevreemd aankijken terwijl ik vertel dat ik de dame weer verrast heb met een ontbijtje en daarna haar heb ondersteund zonder problemen. De verpleegkundige geeft aan naar mij dat zij erover zal nadenken of dit voor de dame een goede omgang is in de ochtend. Wanneer ik in mijn auto zit bedenk ik mij dat het waarschijnlijk de laatste keer is dat ik daar een dienst werk. Wonder boven wonder word ik een aantal weken later gevraagd om een aantal diensten daar te komen werken. Wanneer ik binnenkom voor de overdracht spreekt de verpleegkundige mij aan. Ze zijn bij de dame de ochtend anders begonnen. Namelijk een ontbijtje op bed en daarna het opstarten van de dag. Het is nu geen probleem meer om de dame uit bed te halen na het ontbijt. Mij geeft het een goed gevoel dat zowel de dame als de collega’s blij zijn met zoiets kleins wat je verandert en een wereld van verschil kan maken.

Geschreven door Desiré

Desiré is Manager Scholing, Opleidingen en Cursussen bij Medical Groep en gaat het hele land door met Ambinex, om met zorgprofessionals voorbehouden handelingen te oefenen én te toetsen! Daarnaast werkt ze nog regelmatig diensten in de zorg bij Medical Groep. Neem ook een kijkje op www.medicalgroep.nl of www.ambinex.nl

LAAT EEN REACTIE ACHTER