Eerste Pinksterdag

0
945

Om 6 uur gaat de wekker. Ik druk nog 2 keer op snooze en om 20 over 6 denk ik, nou moet ik rap wezen anders kom ik te laat. Na een moeilijk afscheid met mijn dochter stap ik met een verdrietig gevoel de auto in. De vierde dag in de vakantie dat ik haar achterlaat. In de auto zet dit gevoel nog even door. Terwijl ik nog met mijn hoofd bij mijn dochter zit, stap ik uit de auto. Stoot mijn hoofd een keer tegen de deurpost, druk gefrustreerd de auto deur op slot en gooi hem dicht. Kak! De sleutel zit nog in het contact.. Wat voor een dag gaat dit worden, denk ik terwijl ik gefrustreerd naar binnen loop..

De domotica van jouw buurvrouw gaat vlak na die van jou af. Oje, denk ik. Ik loop de afdeling op en jij staat me al op te wachten. Met je pyjama broek en inco op de knieën wens je me goedemorgen. Ik neem je aan de hand mee naar je kamer waar ik je wil begeleiden met wassen en aankleden. Onderweg komen we de buurvrouw tegen die jij ook al even goedemorgen gewenst had. “Hij was het!! Hij heeft me de boel afgestolen! Hij was het! De hele nacht loopt hij al bij mijn deur te spoken!! Ik ga de politie bellen!” Ik vraag mevrouw even naar haar kamer te gaan en benoem zo bij haar te komen om haar verhaal aan te horen.

We lopen verder naar jouw badkamer en vraag je op de wc te gaan zitten. “Wat doe ik hier? Ik hoef helemaal niet te pissen, ik moet aan het werk”, schreeuw jij. Toch begeleid ik jou met een beetje hulp. “Wat doe je nou allemaal?” schreeuw je. Ik kom je even helpen met wassen en aankleden zodat we de dag weer kunnen beginnen. “Ik hoef die kleren niet aan. Ik ga me toch niet wassen terwijl ik nog onder de grond in de modder moet kruipen? Hou toch eens op man.” Bam, ik heb de eerste knal te pakken. Ik leg aan je uit dat het Pinksteren is vandaag en vraag je om iets minder boos te doen. Ik vertel dat je met pensioen bent. Maar je begrijpt mij niet. Je zit volledig in je eigen wereld en mijn woorden komen niet binnen. Jij moet aan het werk en ja.. Als het zo is dat je zo vies wordt van je werk snap ik het ook wel dat je geen zin hebt om je te gaan wassen. Als je toch weer vies wordt is dat natuurlijk dikke onzin. Daarom houden we het vandaag maar bij een kleine beurt.

Mannetje toch, denk ik, wat gaat er toch allemaal door je hoofd, wat zie je nou? In welke wereld leef jij? Met veel geduld lukt het mij om jou de nette blouse aan te krijgen. Je staat op, een lange grote man staat voor mij. Je kijkt me heel boos aan. Ik heb het verpest voor vandaag denk ik.. Ik kijk jou ook even heel boos aan. Je komt met je hoofd naar mij toe. Legt je hoofd op mijn voorhoofd en samen lachen we. Je geeft me nog onverwachts een kus op de neus en loopt naar bed zodat ik je verder kan helpen met aankleden. De liefde is weer voor even terug. Totdat ik het ontbijtje voor je klaar heb. Hier heb jij natuurlijk helemaal geen tijd voor want het werk wacht op jou.

Je bonkt op de deuren, bent boos omdat mensen deze op slot gedaan hebben. Je bent boos omdat wij je vertellen dat je niet hoeft te werken en dit in jouw hoofd toch echt anders is, je bent boos omdat wij in een andere wereld leven dan jij.

Ik begeleid je de gang op. In de hoop dat je zoveel en zover kan lopen tot je de rust weer gevonden hebt. Helaas is dit vandaag niet iets wat je helpt. Je loopt het gebouw door, je loopt de tuinen door, je wil weg want je moet aan het werk. Na de warme maaltijd is de koek op. Je valt in diepe slaap, samen met mijn collega begeleiden we je op bed. Je doet je ogen dicht ik zeg nog tot morgen maar jij bent al in dromenland. Ik hoop voor je dat dit een betere droom is dan de werkstress van vanmorgen..

Moe en uitgeput stap ik (met de reservesleutel) in de auto. Mijn dag begon slecht.. Maar deze beste man heeft me laten inzien dat het nog veel slechter kan.

Geschreven door Monique

LAAT EEN REACTIE ACHTER

+ 87 = 88