Je bent weer even terug

0
445

Mijn collega komt samen met jou de huiskamer binnen. ‘Goedemorgen’ zeg ik. Maar helaas, ik krijg geen reactie van jou. Aan hoe je loopt kan ik al zien dat het niet zo’n goede dag is. Je kijkt met je hoofd naar je voeten en je voeten lijken niet mee te komen. Ik pak je medicatie vast. Met een kopje thee kom ik bij jou zitten. ‘Hier heb je vast wel zin aan.’ ‘Jjjjjjaaaaa’, stotter jij uit. Oké, denk ik, dit is erger dan verwacht. Hheehheehheet wwwwwwwil nnniet.’ ‘Ik hoor het, hoe kan dat nou. Wat is er gebeurd?’ Tranen stromen over je wangen. Stotterend en in paniek probeer je me wat te vertellen. Ik concentreer me zo goed mogelijk maar het lukt me niet om hier woorden aan vast te knopen. ‘Lieve schat, als je rustig probeert te praten kan ik je wel verstaan. Ik luister naar je.’ Even heb ik alle aandacht voor jou. Je probeert het nog een keer ‘Hhheeheet kkkkomt dddoooorr ddddee kou.’ ‘Dan lus je vast nog wel een kopje warme thee, misschien helpt dat wat.’ Je begint te glunderen. ‘Jjjaaa.’ Ik schenk je nog een kopje in. ‘Mmmiijjn bbbeennen doen zzzo raar.’

Dit komt me wel bekend voor. Je hebt namelijk last van conversie. Soms word je wakker en dan kan je niet meer lopen. Het lijkt er nu op dat zich dit uit in je spraak. Weer benoem je dat het door de kou komt, dat je bed zo koud was. Je wrijft gestrest over je benen heen. ‘Wil je anders zo even lekker onder de warme douche? Misschien helpt dit wat.’ ‘Je ogen beginnen weer te stralen. ‘Jaa! Dat is een goed idee.’ stotter je uit. ‘Nou, drink gauw je thee op dan gaan we gewoon nog even lekker douchen.’ In één teug gooi jij de thee achterover. ‘Zo, ik ben er klaar voor.’

Ik neem je aan de arm mee naar je badkamer. Onderweg merk ik dat het lopen steeds moeilijker gaat. Boos ga jij op de rand van het bed zitten. ‘Sstttomme bbbenen!’ ‘Onder de douche wordt het vast beter. Kleed je maar vast uit, dan regel ik even een douchestoel, want staan lijkt me nu niet zo’n goed idee.’ Je kleedt je uit en ik rij de stoel naar binnen, zet de douche aan zodat deze warm is als je er klaar voor bent.

Op het moment dat het warme water je lichaam raakt zie ik je ontspannen. Je ogen gaan dicht. Ik geef je de douchekop en sop je lekker in met een lekker ruikende zeep van Rituals. ‘Oo fijn!‘, komt er vloeiend uit. ‘Wat heerlijk warm.’ Na het soppen vraag ik of je het fijn vindt om er nog even een poosje onder te blijven. ‘Ja! Dan kan ik mijn benen weer opwarmen, ik voel me al een stuk beter! Mijn stem doet het ook weer wat beter, hoor je dat wel?’ Ik glimlach naar je. ‘Ja, ik hoor het, wat fijn om te zien dat het je zo ontspant.’ ‘Ja dit was een goed idee, dit moet ik onthouden.’ Ik geef je een knipoog en verlaat de badkamer om achter de deur te wachten tot je klaar bent. Maar na een kwartier ben je nog steeds aan het genieten. Even spiek ik om het hoekje ‘Ja het gaat goedkomen hoor!‘, zeg je. ‘Wat fijn, blijf nog maar even lekker zitten. Pak ik vast schone kleren.‘ Alle spanning spoelt letterlijk van je af. Na een half uur zeg ik ‘Nou, nou heb ik wel zin aan een warm kopje koffie hoor, kom we gaan afdrogen.’ ‘Haha, ja die lus ik ook wel!’ Na het afdrogen masseer ik je benen nog even lekker warm en eenmaal in de kleren ren je bijna naar de huiskamer voor een kopje koffie. Ik zet je favoriete liedje aan die je altijd zingt met je dochter. Vrolijk zing je mee. Je bent weer even terug!

Geschreven door Monique

LAAT EEN REACTIE ACHTER

− 1 = 2