Zij-instromer in de zorg: ‘Soms denk ik ook wel eens: waar ben ik aan begonnen? Maar dit diploma ga ik halen!’

0
2483
Een carrièreswitch op latere leeftijd: het is niet ongebruikelijk en veel mensen kiezen dan voor de zorg. Vrijheid in de Zorg portretteerde deze zij-instromers, aan de hand van een interview. Waar komen zij vandaan? Wat zijn hun motieven om voor de zorg te kiezen, waar het hard werken is en veel personeelstekorten zijn? In deze eerste aflevering, Petra Wilbrink, bbl-leerling Verpleegkunde (niveau 4) in een verzorgingstehuis en voormalig bioloog.

 

‘Ik doe een BBL-traject (werken en leren) met allemaal zij-instromers die eerst een andere carrière hebben gehad’, vertelt Petra Wilbrink (40). Er was veel animo om de opleiding te doen aan het ROC waar zij studeert. ‘Ik zit in een klas met 25 leerlingen. De jongste is 21, de oudste bijna 60.’ Ze werkt 24 uur per week betaald als leerling-verpleegkundige en gaat één dag in de week naar school. In november 2018 is ze begonnen met de opleiding, die in totaal drie jaar in beslag neemt. Ze draait wisselende diensten overdag en in de avond. Ze doet nog geen nachtdiensten: dat komt later in het leerwerktraject aan bod.

 

Bioloog

Petra heeft een andere professionele achtergrond dan de zorg; ze is opgeleid als bioloog. ‘Ik heb biologie gestudeerd. Ik ben echt geïnteresseerd in hoe het menselijk lichaam en dieren en planten functioneren.’ Toen ze klaar was met de studie, koos ze voor de educatiekant, omdat ze het leuk vindt om kennis over te dragen. ‘Ik heb voor verschillende natuurorganisaties gewerkt. Daarna ben ik voor mezelf begonnen en heb ik workshops gegeven over eetbare planten. Ik heb ook workshops gegeven over het maken van je eigen natuurlijke cosmetica, lesmateriaal ontwikkeld voor scholen en trainingen gegeven voor pedagogisch medewerkers. In tien jaar tijd heb ik mijn eigen natuurclubje gehad. Daarin merkte ik hoe goed de natuur kinderen doet: dat ze zich beter kunnen ontspannen en zichzelf kunnen zijn.’ Haar aandacht verlegde ze naar de coachingskant van kinderen en volwassenen.

 

Hoe leuk ze haar werk ook vond, het zelfstandig ondernemerschap was toch geen ideale situatie. ‘Als zelfstandig ondernemer liep ik er tegenaan dat je alles alleen moet doen. Werk vinden, de administratie doen, je hebt geen collega’s om mee te sparren. Ik had minder plezier in wat ik aan het doen was en miste collega’s, om in een team te werken, dat je samen met iets bezig bent.’ Ook kreeg ze de behoefte aan een stabieler inkomen. Toen haar kinderen nog jong waren, vond ze het juist prettig om haar werkzaamheden in te kunnen plannen buiten de gezinsmomenten om. ‘Maar toen ze wat ouder werden, kwam er meer ruimte voor mezelf.’

 

Zij-instroomtraject bij een zorginstelling

Ze solliciteerde op coachingsfuncties voor zorgvragers, oftewel thuisbegeleiders, maar werd steeds afgewezen omdat ze niet over de vereiste diploma’s beschikte. ‘Toen ben ik gaan kijken of ik toch niet een diploma zou kunnen halen.’ Aan de ene kant riep dat weerstand op: ze had al zoveel diploma’s, moest ze nu weer de schoolbanken in? Op dat moment viel haar oog op een zij-instroomtraject bij een instelling voor ouderenzorg. Haar sollicitatie viel in goede aarde: ze mocht langs komen voor een gesprek. ‘Ik dacht nog van tevoren: zal ik het afzeggen?’ vertelt Petra. ‘Voor die tijd had ik niet echt wat met ouderen. Ik heb mijn bedrijf stopgezet, om uit te kunnen vinden wat ik wilde. Toen ben ik als vrijwilliger aan de slag gegaan in een hospice, wat ik eigenlijk wel heel mooi vond. Ik vind de doelgroep en wat daar gebeurt, heel bijzonder.’

 

Ze dacht dat het om een informatief en oriënterend gesprek ging, maar het bleek een sollicitatietraject te zijn. De recruiter zag wel wat in haar en voor ze het wist, was ze aangenomen. De opleiding volgt ze via het ROC in Amersfoort. Ze moest wel een stapje terug doen: van universitair geschoolde bioloog naar verpleegkundige niveau 4, maar dat vindt ze niet erg. ‘Ik merk soms wel dat ik drie stappen vooruit denk en als bioloog ook veel kennis heb over dingen. Maar als je wilt ergens beginnen, dan kun je nog altijd doorgroeien naar andere functies. Bovendien wil je een baan hebben die betaalt en goed te combineren is met thuis.’

 

Gesloten afdeling met dementerenden

Tijdens de eerste drie maanden van de opleiding, volgde ze met een paar andere leerlingen in de zorginstelling een soort voortraject, waarbij ze allerlei gastlessen kregen van specialisten en de basisvaardigheden voor de werkvloer leerden. Een dag in de week ging ze naar school, de overige dagen werkte ze boventallig op de werkvloer. In februari 2019 startte de opleiding bij het ROC. ‘Daar leerden we de handelingen die je in de praktijk kunt doen. Je takenpakket verbreedt steeds.’

 

Tot nu toe bevalt de opleiding haar goed: het werk is veelzijdig. ‘Je bent met de praktische dingen bezig, maar ook met procesbegeleiding.’ Het eerste jaar werkte ze op een gesloten afdeling met dementerenden. ‘De eerste tijd was ik wel even onder de indruk van hoe het daar gaat’, vertelt ze. ‘Het was ook heel emotioneel werk, omdat mensen door een heel intens proces gaan, wat veel angst en verdriet geeft bij henzelf en de familie, die hun familielid kwijtraken. Dat aftakelingsproces zien, is best heftig en pittig. Al heb je niet veel tijd om na te denken, omdat het superdruk is.’

 

Onderbezetting

Ze beschrijft een gemiddelde werkdag, die meestal om zeven uur begint met de overdracht. ‘Daarna gaan we aan de slag. We zorgen ervoor dat de mensen uit bed komen, wassen ze, geven ze medicijnen. Dan komen er doordeweeks nog specialisten langs, zoals de fysio- en ergotherapeut of artsen met wie de bewoners een afspraak hebben. Tussen de middag koken we voor ze.’ Het is hard werken, vindt ze. ‘Zeker bij een dagdienst vliegt de tijd zo voorbij. Hard werken vind ik niet erg, maar wat ik wel erg vind, is dat je met onderbezetting te maken hebt, zoals in de vakantie van de afgelopen weken. Dan raak je wel leeggezogen. We zijn dan wel leerlingen, maar werken als volwaardige krachten mee. Je moet ook je leerlingproces in de gaten houden, dat schiet er soms wel eens bij in.’

 

Examen injecteren

Ondanks de drukte op de werkvloer en dat het huiswerk en de onregelmatige diensten soms lastig te combineren zijn met de opvoeding van twee jonge kinderen, is ze blij met haar keuze voor de zorg. ‘Ik vind het heel erg leuk om met de bewoners bezig te zijn. De veelzijdigheid, samen de boel draaiende houden. Ook de kennis die ik opdoe op de werkvloer en nieuwe dingen leren, vind ik super leuk. Zo heb ik bijvoorbeeld laatst een examen injecteren gedaan, een handeling die alleen voor verpleegkundigen is. Dat vond ik toch wel heel stoer! ‘Soms denk ik ook wel eens, waar ben ik aan begonnen? Maar ik ga gewoon mijn diploma halen. Het scheelt wel dat ik nu al verdien. Een dertiende maand, vakantiegeld. Dat heb je als zzp’er niet.’

 

Het werk geeft haar veel voldoening. ‘Het is heel mooi werk. Ik haal er veel voldoening uit, zeker omdat ik het leerzaam vind om met mensen met dementie om te gaan. Het is een bijzonder proces. Mensen zijn dankbaar dat wij er zijn. We krijgen ook waardering van de familie. Niet altijd hoor’, voegt ze eraan toe. ‘Soms zijn ze ook boos en gefrustreerd door de gang van zaken.’

 

Ze heeft ten slotte nog tips voor mensen die ook een hele andere richting op zijn gegaan en overwegen om zich te laten omscholen naar de zorg. ‘Ik zou zeggen: ga vooral eens een paar uurtjes of een ochtendje meelopen op een afdeling om te kijken wat je ervan vindt. Dat heb ik ook gedaan voor ik ja zei. Toen ik meeliep, zag ik met hoeveel liefde mensen hun werk doen. Dat raakte mij enorm. Dat heb ik ook in mij, dat wilde ik ook gaan gebruiken en inzetten.’

 

Zorgboerderij

Nu ze merkt dat haar passie bij de zorg ligt, durft ze ook te dromen van een toekomst waarin ze de zorg en haar liefde voor de natuur kan combineren. ‘Het lijkt mij echt heel tof om over een jaar of tien een boerderij te hebben met woningen voor ouderen en daarbij ook allerlei dieren. Dat mensen op een veilige manier naar buiten kunnen gaan en vrijheid hebben en op die manier oud kunnen worden. In de ouderenzorg worden dieren ook therapeutisch ingezet. Het lijkt mij mooi om de ervaringen van de afgelopen jaren te kunnen inzetten.’

 

Geschreven door Hendriëlle

LAAT EEN REACTIE ACHTER

44 − = 40