Buiten regent het, maar jij bloeit vandaag helemaal op

0
337

Jij zit in de laatste fase van dementie. Wat mensen zien is een vrouw die veel slaapt, die volledige hulp nodig heeft met alle dagelijkse levensbehoeften, een vrouw die alleen maar in haar passieve stoel vooruit zit te staren of ligt te slapen, een vrouw die nauwelijks kan spreken, een vrouw die geen besef meer heeft van wat er om zich heen gebeurt. Vandaag is het anders!

‘Goedemorgen sunshine!’ Normaal krijg ik weinig reactie en blijf je stijf liggen, maar vandaag kijk jij mij met 2 grote heldere ogen aan en geeft me een enorme lach. Wauw denk ik! Ik geef je een grote lach terug. ‘Goedemorgen’ zeg je langzaam maar blij. Ik wordt helemaal blij van jouw blijheid. Ik zie een radio staan op het kastje en vraag je of het een goed idee is om een muziekje op te zetten. ‘ Jaaa’ hoor ik je langzaam maar duidelijk zeggen. Ik heb geen idee van wat voor soort muziek je houdt en laat me verrassen. Ik verwacht iets van rustige klassieke muziek. Ik weet niet zo goed waarom en ik ken je nog niet zolang, maar ondanks dat je zo ver in je dementie zit straal je veel rust en liefde uit. Tot mijn verbazing komt er ‘ aan de Amsterdamse grachten heb ik heel mijn hart voor altijd verpand, Amsterdam vult mijn gedachte, als de mooiste stad in ons land’. Wauw dit had ik niet verwacht! Ik begin mee te zingen en jij krijgt die lach niet meer van je gezicht. Wat geniet ik van dit moment. ‘ oké! Nou weer over tot de orde van de dag!’ Je geeft mij een knikje wat een gezelligheid op de vroege ochtend denk ik bij mijzelf.

Ik geef je een washandje in je handen omdat je vaak de nijging hebt om mij vast te pakken tijdens de zorg. En dan ook niet zachtjes! ‘ Lieve schat ik ga u even wassen’. Jij bedenkt je niet en veegt spontaan met het washandje over mijn arm. ‘ Ik heb me al gewassen hoor grapjas.’ Weer krijg ik die mooie lach met de woorden ‘ is dat zo?.’ Haha nog humor ook! Normaal is het altijd een uitdaging om de oksels te wassen. Je houdt je altijd erg stijf tijdens de zorg, maar het is een bijzondere dag vandaag. ‘Ik wou u even onder de armen wassen hoor’ waar ik normaal erg mijn best moet doen om de armen omhoog te krijgen doe je het vandaag helemaal zelf. Langzaamaan gaan de armen de lucht in. Wat een heerlijke ochtend. Na een vliegsessie in de tillift land je netjes in je extra comfortabele stoel. We doen het gebit nog even in en ik complimenteer je met hoe je er vandaag weer opstaat. Je pakt mijn hand vast en drukt deze tegen je aan. Weer krijg ik die prachtige lach te zien. ‘ het was gezellig vanmorgen hé?’ ‘ Ja lieverd’ komt er langzaam uit.

Je krijgt een extra ontbijtje van mij in verband met de lage bloedsuikers, een beetje extra slagroom erop en het komt weer goed. Je kijkt naar buiten. Helaas is het niet echt mooi weer, maar een bakje vla extra wil je vandaag wel. Wanneer ik de lepel in je mond stop en zeg ‘ getsiederie wat een vies weertje vandaag’ zeg jij ‘ jaa’ en komt de hap vla er weer uit. ‘ oeps wat doe je nou?’ Zeg ik lachend ‘ dit was niet zo handig van mij’ en ook jij schiet in de lach.

Wat een bijzondere ochtend! Wat geniet ik op deze dagen van het mooie werk dat ik mag doen. Buiten regent het, maar jij bloeit vandaag helemaal op en maakt mijn dag helemaal goed.

Geschreven door Monique Post

LAAT EEN REACTIE ACHTER

22 − 19 =