Directiesecretaresse Marleen doet nu de opleiding tot VIG’er: “Mensen zeiden: je bent 42, waarom ga je dit op je nek halen?”

0
834

Ze is van oorsprong ziekenverzorgende, maar door rugklachten kwam Marleen van Batenburg (43) uit Ettenleur thuis te zitten. Ze werkte jarenlang als directiesecretaresse bij een bouwbedrijf en heeft daarna verschillende baantjes gehad, maar voelde zich nergens op haar plek. Tot ze opnieuw met de zorg in aanraking kwam. Nu volgt ze een versneld traject tot VIG’er. Een mooie bijkomstigheid: ze kwam opnieuw in contact met een oude schoolvriendin.

Een carrièreswitch op latere leeftijd: het is niet ongebruikelijk en veel mensen kiezen dan voor de zorg. De redactie van Vrijheid in de Zorg portretteerde deze zij-instromers. Waar komen zij vandaan? Wat zijn hun motieven om voor de zorg te kiezen? In deze aflevering doet Marleen haar verhaal.

‘Jaren geleden heb ik de opleiding tot ziekenverzorgende gedaan’, vertelt Marleen van Batenburg (43). Na een aantal jaar kwam ze thuis te zitten met rugklachten en werd haar contract niet verlengd. ‘Ik ben mij gaan storten op een baan als telefoniste. Dat is uitgegroeid tot de functie van directiesecretaresse bij een bouwbedrijf, dat failliet is gegaan.’ Ze verloor in 2013 haar baan. Verschillende baantjes volgden, maar nergens lag haar passie. ‘Ik zocht naar wat ik leuk vind: bijvoorbeeld een kantoorbaantje en ik heb ook nog in een traiteurswinkeltje gewerkt. Maar het was het allemaal niet. Toen ik opnieuw thuis kwam te zitten, zei mijn man: ‘Ga iets doen waar je zelf blij van wordt’. Toen kwam ik snel terug bij de zorg.’

Gezin

De reacties in de omgeving, waren over het algemeen positief. ‘Thuis waren ze trots dat ik dit ging doen. Mijn ouders ook. Maar er zijn ook mensen bij die zeggen: waar begin je aan? Je bent 42, waarom ga je dit op je nek halen? Voor mij is de steun van thuis het belangrijkst. Mijn gezin staat voor honderd procent achter mij.’

Versneld traject

Omdat ze al een achtergrond in de zorg heeft, mocht ze de opleiding gaan doen in een versneld traject. Vorig jaar september is ze gestart bij Avoord, een organisatie voor ouderenzorg. Ze werkt in een verzorgings- en verpleeghuis. De opleiding duurt anderhalf jaar, dus ze hoopt in februari klaar te zijn. ‘Het is wel heel pittig hoor’, zegt ze over het traject. ‘Je hebt veel huiswerk, moet veel zelfstudie doen. Daar is veel discipline voor nodig. Daarnaast werk ik vaak meer dan 24 uur per week. Ik heb thuis een gezin met twee opgroeiende kinderen van twaalf en dertien. Als je thuis komt en er ligt nog een berg strijkgoed, moet je er je wel toe zetten toch je huiswerk te doen. Dat was een hele omschakeling.’

Groene sneeuw

Ze gaat gemiddeld in de week een dag naar school en staat minimaal 24 uur op de werkvloer. ‘De werkzaamheden bestaan uit de ochtendzorg: het wassen en aankleden van de bewoners en het verzorgen van het eten. Ik ben nu ook verpleegtechnische handelingen aan het leren, zoals medicijnen geven en injecteren. Als ik een avonddienst heb, moet ik de mensen op bed leggen.’ Straks heeft ze, als alles volgens plan gaat, een diploma van de opleiding VIG niveau 3 in handen. ‘Dan ben ik wel heel blij’, blikt ze vooruit. ‘Ik heb wel groene sneeuw gezien hoor. Ik dacht: wat gaat dit snel, gaat mij dit ooit lukken? Maar ik lig goed op schema en het gaat wel goed.’

Weerstand

Dat zij samen met nog een paar collega’s een versneld traject mag volgen, roept soms wat weerstand op, merkt ze. Normaal gesproken duurt de opleiding namelijk drie jaar. ‘Veel collega’s hebben er drie jaar over gedaan en snappen niet dat wij een opleiding van anderhalf jaar doen.’ Dat terwijl er een heel traject aan vooraf ging. Er werd getest of ze wel capabel genoeg zou zijn om de verkorte bbl-variant (werken en leren) van de opleiding te doen. ‘Nederlands, rekenen en nog wat andere testen volgden. Daar moest je een bepaald percentage van halen, anders was het gelijk klaar.’ Ze begonnen met veertien mensen aan de opleiding, nu zijn er nog negen over. De derde groep gaat van start in oktober. ‘Zo lever je snel personeel af’, denkt Marleen. ‘Het tekort is ook zo groot in de zorg.’

Vriendin

Een mooie bijkomstigheid is dat ze opnieuw in contact is geraakt met haar vriendin van vroeger, die niet alleen dezelfde opleiding ging doen, maar ook nog eens op dezelfde instelling werkt. ‘Op de kleuterschool zijn we heel lang goed bevriend geweest, tot zij halverwege de basisschool moest verhuizen. Toen zijn we elkaar uit het oog verloren. Zij heeft jarenlang in de supermarkt gewerkt en was ook toe aan wat anders. Ze is dezelfde opleiding gaan doen en we zijn op dezelfde werkplek terecht gekomen. Qua vriendschap zijn we ook verder gegaan waar we gebleven waren. Buiten werktijd spreken we af, we doen geregeld een bakje koffie of proberen wat leuks te doen. Dat is super leuk, dat dat terug is.’ De twee gaan ook samen een verbeterplan presenteren, om hun opleiding te verbeteren. Hun contact is zo goed dat ook hun zonen met dezelfde leeftijd, met elkaar omgaan. ‘Door ons zijn ze meer dingen samen gaan doen. Dat ik haar weer heb ontmoet, heeft net dat beetje extra gebracht.’

Contact met de mensen

Ze is blij met haar keuze om opnieuw de zorg in te gaan. ‘Het contact met de mensen is fijn. Ze zijn blij en dankbaar als je komt, als je tijd vrijmaakt voor een praatje. Op het bouwbedrijf waar ik jarenlang werkte, heb ik het ook naar mijn zin gehad, maar in de periode daarna heb ik veel verschillende dingen gedaan waar ik geen voldoening uit haalde en mijn plekje niet kon vinden. Waarschijnlijk lag dat voor een deel aan het type werkzaamheden, maar ik leek er ook niet echt te kunnen aarden. Het is moeilijk onder woorden te brengen. Hier ben ik wel echt op mijn plek.’

25-jarig jubileum

De toekomst ziet ze positief in. ‘Ik hoop mijn 25-jarig jubileum nog te kunnen halen bij Avoord. Het werk dat ik nu doe, is zo leuk. Elke dag is anders.’

LAAT EEN REACTIE ACHTER

+ 60 = 66