De grip op je partner verliezen

0
818

Daar zit zij, in een fauteuil. Ze spreekt tegen een pop en glimlacht. Ze spreekt woorden die een zin lijken te vormen, maar het heeft geen betekenis. Haar man komt binnen, groet haar met een dikke zoen en heeft een ijsje meegenomen. Mevrouw lijkt niet te begrijpen wat ze moet doen, maar haar man helpt haar. Daar zitten ze, met zijn tweeën. De man heeft erg zin in het uitje wat eraan komt, naar een Landgoed in Hoenderdael, hij kijkt er naar uit. Mw. voegt zich in het gesprek met woorden die niets te maken hebben met ons onderwerp, maar maakt een vrolijke indruk.

Enkele dagen later gaan wij met de bus naar het Landgoed. Mevrouw heeft geen idee waar we heen gaan en wat we gaan doen, als we het haar uitleggen dan lacht ze wat. Ze zit in de bus en houdt zich vast alsof we drie keer over de kop gaan in de achtbaan. Haar man wat gespannen of vandaag allemaal goed zal verlopen.

Eenmaal op het Landgoed wil mevrouw in en uit de rolstoel, alle kanten op. Uiteindelijk wordt mevrouw rustiger als ze hand in hand met haar man door het park loopt. Ze lopen voor mij uit, de zon schijnt. Ik word geraakt door het feit dat ik me bedenk dat hun handen en de liefde het enige is wat ze nog verbindt. Hoe moeilijk is het als je de grip verliest terwijl je zoveel liefde voor elkaar voelt? En dat je soms geen keuzes meer hebt, maar dat je moet aanvaarden dat dit is wat het is zonder dat je daar ook maar enige invloed op hebt.

Meneer genoot zo van deze hele dag, dat alles in volledig bewustzijn. Wat zal zijn vrouw nog herinneren van deze dag? Of is het echt enkel het gevoel in het moment van het nu?

Ik leer dat het gaat om wat nu is, wat vandaag is. Wat je op het moment voelt, denkt en wat er door je heen gaat. Wij mensen zijn veel bezig met morgen, overmorgen, hierna of daarna. Deze dag was ik me daar erg bewust van. Ook van het feit dat als iemand verandert door een ziekte, je iemand kwijt raakt en het rouwproces dan eigenlijk al is begonnen. Maar de liefde zit in het hart en dat is iets wat je nooit kwijt raakt.

Bij terugkomst had de partner een fijne herinnering gemaakt aan deze dag, zijn vrouw zwaaide hem uit. Ik werd er verdrietig van. Hij gaat naar huis, koken, alleen slapen om vervolgens alleen wakker te worden. En jij? Jij pakt dan vast weer je pop, je vertelt een verhaal met woorden die geen complete zinnen vormen. Misschien heb je in gedachten hoe fantastisch je dag is geweest en heb je het idee dat je dat aan het vertellen bent? Of misschien ben je alles al vergeten en is het net of je nooit bent weg geweest.

Geschreven door Kelly

LAAT EEN REACTIE ACHTER

28 − = 25